Het meest gouden natuurproduct waar heel veel over te vertellen valt. Maar eveneens ook een product waar het meest mee gesjoemeld wordt. Zo erg zelfs dat het in de top 10 staat! Over honing valt er een boek te schrijven, dus probeer ik het wat kort en bondig te houden hier. Maar er zijn toch enkele zaken die wat op mijn maag liggen en ik graag met jullie wil delen. Het zijn zaken waar we als consument niet bij stilstaan, maar waar we als imkers veel over te weten komen. Hopelijk kan ik jullie inspireren om hiebij even stil te staan!
Als we vertellen dat we imkers zijn en honingbijen houden, volgt ook vaak de vraag of we ook honing maken. Welnee, wij maken geen honing. Dat doen onze bijen. Wij slingeren het overaanbod uit de ramen en potten dat in. Daar wordt verder niets aan toegevoegd of bewerkt. Hoe kan dat dan, dat hier zoveel mee gesjoemeld wordt?
We spreken dan vooral over de honing die geïmporteerd wordt. Ons land is te klein om te voorzien in de hoeveelheid honing dat de bijen hier produceren. Of komt het dan ook omdat velen niet weten vanwaar hun potje goud komt en ervan uitgaan dat dat uit de winkel net hetzelfde is als het potje van bij de imker uit het dorp? Dat we snel een pot in onze winkelkar leggen uit onwetendheid?
Hier en daar zie je al eens een winkel die meewerkt met een lokale imker en ook zijn/haar honing verkoopt; wat ik alleen maar kan toejuichen! Is die van de imker eens zo duur dan die van een groot -al dan niet bekend- merk? Lees dan even verder en stel je maar eens de vraag hoe dat dat zou komen?!
Honing verliest zijn goeie eigenschappen wanneer het boven de 40 graden verhit wordt. De enzymen worden afgebroken bij verhitting. Daarom zeggen we steeds dat je uw thee of melk eerst moet laten afkoelen voordat dat lepeltje honing eraan toegevoegd wordt.
Het is een normaal proces wanneer honing begint te kristalliseren en hard wordt. Dat hangt namelijk af van de verhouding glucose en fructose, van de nectar dat de bijen binnenhalen. Uit commerciële doeleinden wordt honing wel vaak verhit en met grote druk door een filter gehaald. (Hoe zou die honing in de knijpfles anders zo lang vloeibaar blijven denk je?) Helaas gaan hierdoor ook alle waardevolle eigenschappen kapot en helpt dat lepeltje honing je zeker niet van je keelpijn af!
Daarnaast wordt er ook erg vaak een oplossing van suiker en water toegevoegd aan honing, om het goedkoper te houden, maar ook smaakstoffen, bewaarmiddelen en zo is er zelfs resten van krijt gevonden in buitenlandse honing.
Heb je een potje honing uit de winkel of groothandel in de kast staan? Kijk dan eens op het etiket van waar hij afkomstig is. Vaak staat er gemengde EU en niet-EU honing. Dat wil zeggen dat Europese honing aangevuld is met niet-EU honing. Laat ons zeggen dat de EU honing er naast gelegen heeft om het toch een beter beeld te geven. Maar tel dat de verhouding gerust 3%-97% zal zijn. De grootste import komt uit China en VS. Hier wordt er een hele andere wetgeving op nageleefd van het gebruik van bestrijdingsmiddelen, maar ook op het gebruik van antibiotica. Een erg belangrijk voorbeeld is het volgende: de bijenziekte Amerikaans vuilbroed (AV). Deze wordt veroorzaakt door een bacterie dat daar consequent bestreden wordt met antibiotica. Er zijn wereldwijd verschillende strategieën om AV te bestrijden. In België wordt de uitbraak geïsoleerd en de ziekte plaatselijk uitgeroeid door alle bijen die sporen van AV bevatten te vernietigen. Daar staat een strenge regelgeving rond dat we als imker moeten kennen en toepassen.
In ons land en de Europese Unie zijn (dier)geneesmiddelen verboden, alsook deze antibiotica dat voor de bestrijding gebruikt wordt. In landen buiten de EU (China en VS oa als grootste importland!) wordt dit wel ingezet. Het is zelfs zo dat de meerderheid van de bijenpopulatie daar besmet is met AV sporen. Eenmaal men met de behandeling begint, moet men blijven behandelen, anders breekt de ziekte uit op het moment dat ze hiermee stoppen. Het gebruik van antibiotica wordt daar algemeen ingezet op de bijenvolkjes. Ook tijdens de drachtperiode wanneer de bijen nectar binnenhalen en honing maken. Dat wil ook zeggen dat residuen terug te vinden zijn in deze import honing! Het is ook die honing dat geïmporteerd wordt en in onze winkels ligt.
Dus uw potje “gezonde” honing uit de winkel blijkt toch wat minder goed te zijn dan gedacht! Je hebt geen idee vanwaar de honing komt, wat er aan toegevoegd wordt én ze bevatten residuen van antibiotica. Eet elke dag maar eens enkele lepels honing in je thee?! Nee toch?!
Vandaar kan ik maar 1 advies geven: laat die honing uit de winkel staan. Zoek naar een imker in de buurt en koop daar je potje honing. Doe een praatje met je imker en je zal snel merken hoe gepassioneerd hij/zij is. We zijn allemaal ontzettend trots op onze honing en het product dat onze bijen maken. Ook al gaat dat niet allemaal vanzelf, want wij als imkers moeten hier ook de nodige zorg en aandacht aan onze bijen besteden. We moeten ze goed verzorgen zodat ze zich ook goed voelen, ze voorzien van dracht door het zaaien van bloemen en het planten van bomen. Het is een win-win. Voor de bijen, voor de imker en jezelf!
Duik eens in uw kast en kijk eens naar het label. Vanwaar is uw honing afkomstig?
Als we vertellen dat we imkers zijn en honingbijen houden, volgt ook vaak de vraag of we ook honing maken. Welnee, wij maken geen honing. Dat doen onze bijen. Wij slingeren het overaanbod uit de ramen en potten dat in. Daar wordt verder niets aan toegevoegd of bewerkt. Hoe kan dat dan, dat hier zoveel mee gesjoemeld wordt?
We spreken dan vooral over de honing die geïmporteerd wordt. Ons land is te klein om te voorzien in de hoeveelheid honing dat de bijen hier produceren. Of komt het dan ook omdat velen niet weten vanwaar hun potje goud komt en ervan uitgaan dat dat uit de winkel net hetzelfde is als het potje van bij de imker uit het dorp? Dat we snel een pot in onze winkelkar leggen uit onwetendheid?
Hier en daar zie je al eens een winkel die meewerkt met een lokale imker en ook zijn/haar honing verkoopt; wat ik alleen maar kan toejuichen! Is die van de imker eens zo duur dan die van een groot -al dan niet bekend- merk? Lees dan even verder en stel je maar eens de vraag hoe dat dat zou komen?!
Honing verliest zijn goeie eigenschappen wanneer het boven de 40 graden verhit wordt. De enzymen worden afgebroken bij verhitting. Daarom zeggen we steeds dat je uw thee of melk eerst moet laten afkoelen voordat dat lepeltje honing eraan toegevoegd wordt.
Het is een normaal proces wanneer honing begint te kristalliseren en hard wordt. Dat hangt namelijk af van de verhouding glucose en fructose, van de nectar dat de bijen binnenhalen. Uit commerciële doeleinden wordt honing wel vaak verhit en met grote druk door een filter gehaald. (Hoe zou die honing in de knijpfles anders zo lang vloeibaar blijven denk je?) Helaas gaan hierdoor ook alle waardevolle eigenschappen kapot en helpt dat lepeltje honing je zeker niet van je keelpijn af!
Daarnaast wordt er ook erg vaak een oplossing van suiker en water toegevoegd aan honing, om het goedkoper te houden, maar ook smaakstoffen, bewaarmiddelen en zo is er zelfs resten van krijt gevonden in buitenlandse honing.
Heb je een potje honing uit de winkel of groothandel in de kast staan? Kijk dan eens op het etiket van waar hij afkomstig is. Vaak staat er gemengde EU en niet-EU honing. Dat wil zeggen dat Europese honing aangevuld is met niet-EU honing. Laat ons zeggen dat de EU honing er naast gelegen heeft om het toch een beter beeld te geven. Maar tel dat de verhouding gerust 3%-97% zal zijn. De grootste import komt uit China en VS. Hier wordt er een hele andere wetgeving op nageleefd van het gebruik van bestrijdingsmiddelen, maar ook op het gebruik van antibiotica. Een erg belangrijk voorbeeld is het volgende: de bijenziekte Amerikaans vuilbroed (AV). Deze wordt veroorzaakt door een bacterie dat daar consequent bestreden wordt met antibiotica. Er zijn wereldwijd verschillende strategieën om AV te bestrijden. In België wordt de uitbraak geïsoleerd en de ziekte plaatselijk uitgeroeid door alle bijen die sporen van AV bevatten te vernietigen. Daar staat een strenge regelgeving rond dat we als imker moeten kennen en toepassen.
In ons land en de Europese Unie zijn (dier)geneesmiddelen verboden, alsook deze antibiotica dat voor de bestrijding gebruikt wordt. In landen buiten de EU (China en VS oa als grootste importland!) wordt dit wel ingezet. Het is zelfs zo dat de meerderheid van de bijenpopulatie daar besmet is met AV sporen. Eenmaal men met de behandeling begint, moet men blijven behandelen, anders breekt de ziekte uit op het moment dat ze hiermee stoppen. Het gebruik van antibiotica wordt daar algemeen ingezet op de bijenvolkjes. Ook tijdens de drachtperiode wanneer de bijen nectar binnenhalen en honing maken. Dat wil ook zeggen dat residuen terug te vinden zijn in deze import honing! Het is ook die honing dat geïmporteerd wordt en in onze winkels ligt.
Dus uw potje “gezonde” honing uit de winkel blijkt toch wat minder goed te zijn dan gedacht! Je hebt geen idee vanwaar de honing komt, wat er aan toegevoegd wordt én ze bevatten residuen van antibiotica. Eet elke dag maar eens enkele lepels honing in je thee?! Nee toch?!
Vandaar kan ik maar 1 advies geven: laat die honing uit de winkel staan. Zoek naar een imker in de buurt en koop daar je potje honing. Doe een praatje met je imker en je zal snel merken hoe gepassioneerd hij/zij is. We zijn allemaal ontzettend trots op onze honing en het product dat onze bijen maken. Ook al gaat dat niet allemaal vanzelf, want wij als imkers moeten hier ook de nodige zorg en aandacht aan onze bijen besteden. We moeten ze goed verzorgen zodat ze zich ook goed voelen, ze voorzien van dracht door het zaaien van bloemen en het planten van bomen. Het is een win-win. Voor de bijen, voor de imker en jezelf!
Duik eens in uw kast en kijk eens naar het label. Vanwaar is uw honing afkomstig?
RSS Feed
